Dom lekarza Karola Zaleskiego na krawędzi skarpy nad Sanem, z drewnianą loggią i widokiem na Góry Słonne; w czasie okupacji działało tu tajne nauczanie.
Willę zaprojektował w 1894 roku miejski architekt Władysław Beksiński, a jej właściciel, lekarz i społecznik Karol Zaleski, chciał, by przypominała pałace weneckie. Budynek stoi na samej krawędzi około 40-metrowej skarpy, stąd przydomek Sokole Gniazdo. Charakterystyczna jest dwukondygnacyjna drewniana loggia z widokiem na San i Góry Słonne, a na fasadzie od strony placu, w niszy, stoi figura Chrystusa.
Zaleski był prezesem sanockiego Sokoła i działał w Towarzystwie Upiększania Miasta. W 1902 roku przewodniczył odsłonięciu pierwszego pomnika Kościuszki, który stanął tuż obok willi. Jego córka Jadwiga, harcmistrzyni, podczas okupacji prowadziła w domu tajne nauczanie, korzystając z tego, że w budynku urzędował niemiecki urząd szkolny.
Willa wraz z sąsiednim Zajazdem z końca XVIII wieku, siedzibą Muzeum Historycznego, tworzy północną stronę placu św. Jana. Obok zaczynają się Schody Zamkowe.
Zdjęcia: fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0; fot. Lowdown, CC BY-SA 3.0; fot. Lowdown, CC BY-SA 3.0.
