Mniejszy, spokojniejszy sąsiad Soliny: wąski zbiornik w dolinie Sanu z zaporą w Myczkowcach i rezerwatem nad brzegiem.
Jezioro powstało jako zbiornik wyrównawczy poniżej zapory w Solinie. Pierwszy projekt wykorzystania pętli Sanu przygotował w 1921 roku prof. Karol Pomianowski i budowę nawet rozpoczęto, ale w 1925 roku zabrakło pieniędzy. Prace wznowiono w 1956 roku, a zaporę ziemną i elektrownię oddano w 1960 roku, kilka lat przed Soliną.
Zbiornik ma około 2 kilometrów kwadratowych, głębokość od 5 do 15 metrów i pojemność 11 milionów metrów sześciennych. Tworzy go zapora ziemna o długości 386 metrów, a woda płynie sztolnią do elektrowni w Zwierzyniu. Jezioro jest wąskie i wije się między zalesionymi zboczami Gór Sanocko-Turczańskich.
Z korony zapory w Myczkowcach widać z jednej strony jezioro, z drugiej San płynący w stronę Leska. Nad brzegiem leży rezerwat Nad Jeziorem Myczkowieckim, a kilka kilometrów dalej Solina i Polańczyk.
Zdjęcia: fot. Zygmunt Put, CC BY-SA 4.0; fot. Zygmunt Put, CC BY-SA 4.0; fot. Merc777, CC BY-SA 4.0.
