Najwyższa zapora w Polsce, 81,8 metra betonu między wzgórzami, po której koronie spaceruje się nad największym zbiornikiem w kraju.
Na miejsce zapory wybrano przewężenie doliny Sanu poniżej ujścia Solinki. Budowa ruszyła w 1960 roku i trwała blisko dziewięć lat, pracowało przy niej ponad 2000 osób. Pierwsza turbina ruszyła 9 marca 1968 roku, a 20 lipca tego roku oddano zaporę do eksploatacji. Głównym projektantem całego kompleksu był inż. Feliks Niczkie.
Zapora ma 81,8 metra wysokości i 664 metry długości, co czyni ją najwyższą w Polsce. Spiętrzona woda zalała wsie Solina, Teleśnica Sanna, Horodek, Sokole, Chrewt i dużą część Wołkowyi. Zapora wraz z elektrownią w Myczkowcach tworzy jeden zespół hydroenergetyczny.
Korona zapory to deptak z widokiem na jezioro po jednej stronie i dolinę Sanu po drugiej. Obok są punkty gastronomiczne, przystań statków wycieczkowych i dolna stacja kolei gondolowej na Jawor. Solina leży około 27 km od Sanoka, przez Lesko.
Zdjęcia: fot. Jacek Karczmarz, CC BY-SA 3.0; fot. Czaszyn, CC BY-SA 4.0.
