Zalesione wzgórze za Sanem, obok skansenu, ze źródłem nazywanym Królewską Studnią i legendą o królowej Bonie.
Biała Góra to osiedle i zalesione wzgórze na prawym brzegu Sanu, część pasma Gór Słonnych. Nazwa, wzmiankowana już w XVI wieku, ma pochodzić od bielejących kamieni. Od miasta oddziela ją rzeka: przez lata przeprawiano się tu łodzią i promem, a dziś prowadzi tam Most Białogórski. U podnóża wzgórza leży skansen.
W miejskim lesie bije źródło ujęte w murowaną studnię, nazywane Królewską Studnią. Według legendy wytrysnęło, gdy koń królowej Bony uderzył kopytem w ziemię, choć brak dowodów, by królowa kiedykolwiek tu bywała. Już w 1895 roku burmistrz Cyryl Ładyżyński kazał uporządkować otoczenie dla spacerowiczów, a Władysław Beksiński ustalił, że to najwydajniejsze źródło w okolicy Sanoka.
To dobry cel krótkiego spaceru po zwiedzaniu skansenu. Wyżej, na zboczach Białej Góry (518 m n.p.m.), archeolodzy odkryli grodzisko z XII-XIV wieku.
Zdjęcia: fot. Lowdown, CC BY-SA 3.0; fot. Lowdown, CC BY-SA 3.0.
